Tag Archief van: klantcommunicatie

Als CX-professionals sturen we vaak klantonderzoeken uit. Of misschien verzenden we ze niet eens, maar gebruiken we de inhoud wel voor klantinzichten of rapportages. Of om ervan te leren waar we onze klantreizen kunnen verbeteren.

Ik weet dat veel CX-professionals niet verantwoordelijk zijn voor closing the loop. Dat is jammer, want het is eigenlijk een heel belangrijk onderdeel van CX. Je kunt klantervaringen echt beïnvloeden en een verschil maken in het leven van je klanten. Dit is precies waar te veel bedrijven de fout in gaan. Dus als je het goed doet, onderscheid je je van de rest.

Te leren lessen en te ondernemen acties:

A. De strategische lens:

  1. Verantwoordelijkheid. Zoek uit wie verantwoordelijk is voor closing the loop. Als er niemand verantwoordelijk is, zorg dan dat je hierover in gesprek gaat en de verantwoordelijkheid regelt.
  2. Leiderschapsbetrokkenheid. Stem leiderschap op het onderwerp af. Vindt het management het acceptabel dat jullie niet reageren op enquêtes of reviews? Laat hen zelf de proef op de som nemen, zodat ze zelf ondervinden hoe jullie bedrijf omgaat met feedback. Zo creëer je de buy-in die je nodig hebt.
  3. Toekomstige ervaringen. Bepaal hoe closing the loop past bij de strategische doelen van jullie bedrijf en hoe jullie daarnaar willen handelen. Zijn er bepaalde klantsegmenten waarop jullie wel of niet willen reageren? Richten jullie je op het transformeren van detractors naar neutrals, of neutrals naar promotors? Zet jullie strategische lens in en voer die waardevolle gesprekken.
  4. Business case: Ja, jullie moeten berekenen wat het gaat kosten om alle feedback te kunnen verwerken. Of start eerst een pilot om te kijken wat de impact is, zodat jullie later de ROI kunnen berekenen.

B. De tactische lens:

  1. Waarom – Beschrijf duidelijk waarom jullie doen wat jullie doen. Zo kun je aan de teamleden uitleggen hoe closing the loop past in de strategie van het bedrijf. Wat de voordelen zijn. Wat er in het verleden is misgegaan. Hoe dit zal bijdragen aan de toekomst.
  2. Wie – Wie gaat er daadwerkelijk actie ondernemen op basis van de feedback? Is dat het webcare-team of het klantcontactcentrum? Plan tijd in en voer zo nodig een gesprek met HR over in te zetten arbeidskrachten. De wie wordt vaak genegeerd. Maar denk ook aan de wie in klanten. Zijn het de nullen en enen waar je op terugkomt? De neutralen? Of alleen de mensen die klagen? Maak het heel specifiek.
  3. Wat – Beschrijf wat jullie moeten doen. Misschien is een kort script nodig. Bied altijd je excuses aan, los het probleem op en doe iets extra’s. Wat voor klein cadeautje kunnen je collega’s geven? Help hen door een kader te schetsen over je van hen verwacht. Regel dat ze loggen in het CRM-systeem.
  4. Wanneer – Bel je de klant de dag na de feedback? Doe je dat in de ochtend? Hoe vaak probeer je het? Maar moet je ook rapporteren over de voortgang? Beschrijf alles, zodat je het ook op de lange termijn goed organiseert.

C. De operationele lens:

Dit gaat gewoon over de uitvoering: concreet doen. Klanten bellen. Problemen oplossen. Successen vieren. Anderen erbij betrekken.

Ik stel voor dat je groot denkt en klein begint. Kies een proefproject. Experimenteer. Dat leidt op de lange termijn naar jullie grote succes.

Bij de veerdienst gaven ze feedback hun primaire focus (dat heb ik achteraf gecheckt). Medewerkers hebben een training gehad om met feedback om te gaan en hebben er een spelletje van gemaakt. Ze waren er trots op problemen op te kunnen lossen en contact met klanten op te nemen. Ze regelden het en handelden ernaar. Als klant voelde ik dat ook. Nu is het aan jullie om hetzelfde te doen!

Wil je zeker weten dat je geen CX-lessen meer mist? Schrijf je dan in voor mijn maandelijkse CX Greetz, waarin ik veel CX-ervaringen, -inspiratie en -lessen met je deel.

Dit verhaal gaat over een ‘oude’ klantervaring. Het is meer dan 2 jaar geleden en ik herinner het me als de dag van gisteren. Daar gaan we.

Omdat mijn moeder op het eiland Texel woont, gaan we vaak met de veerboot naar het eiland. Ik ben zelfs aandeelhouder van de veerboot. Een van de aandeelhoudersvoordelen is een speciale pas met daarop een tegoed om vijf keer per jaar gratis je auto mee te nemen. Ieder jaar op 1 januari worden die tegoeden automatisch overgezet naar je pas. Easy peasy dus.

Het is 5 januari en mijn auto en ik staan ​​bij de check-in van de veerboot. Ik geef mijn aandeelhouderspas aan de medewerkster en ze zegt: “Sorry, geen tegoed meer.” Ik ben een beetje verbijsterd en begin het gesprek dat er iets mis moet zijn gegaan. Het is 5 januari, dus het is bijna onmogelijk om al mijn tegoeden al te hebben opgemaakt. Ze is niet bereid om te helpen, geen empathie. Ik moet naar het TESO-kantoor gaan, dat alleen doordeweeks open is. En dat is precies wanneer ik niet op Texel ben. Maar dat was mijn probleem. Niet dat van haar. Ze dwingt me een kaartje te kopen en ik ben niet blij. En dat is zacht uitgedrukt.

Ik kan me niet precies herinneren hoe ik contact met TESO heb gehad. Misschien heb ik een e-mail gestuurd. Maar ik kreeg een enquête van de TESO en ik gaf ze mijn feedback. Verwachtte er eerlijk gezegd niets van, aangezien 99% van de bedrijven geen actie op feedback onderneemt. In CX-terminologie: geen closing the loop.

De volgende dag gaat de telefoon. Ik zie een Texel’s nummer, aangezien ik het netnummer herken. Een collega van de TESO Bootdienst vraagt ​​mij naar mijn recente ervaring. Ze wil weten wat er is gebeurd, hoe ik me voelde en wat ik als een oplossing zie.

Ze verontschuldigde zich voor wat er was gebeurd. Wat ik echt tof vond, is dat ze haar collega niet zwartmaakte. Ze zei slechts dat het niet de juiste reactie was. En dat ze de zaak ging oplossen. Ik hoefde natuurlijk niet naar kantoor te komen. Ze vroeg me een recente foto van mezelf te mailen (er staat een foto op de aandeelhouderspas). Dan zou zij een nieuwe pas regelen. Deze pas werd naar mijn huisadres verstuurd met daarop de tegoeden.

Twee dagen later valt mijn pas in de brievenbus. Met een oprechte verontschuldiging én een klein presentje. Ik ontvang vier muntjes voor gratis koffie met appeltaart. Voor mij en mijn gezin als we de volgende keer de veerboot nemen. Wat een manier om een ​​mooi moment voor mij te creëren. Ik kan mijn familie blij maken met een traktatie en TESO wordt in de schijnwerpers gezet, omdat ze absoluut shinen als het gaat om ‘closing the loop’. Het probleem is opgelost, mijn slechte gevoel hebben ze weggenomen en ik heb een mooie herinnering aan hoe dit bedrijf begrijpt hoe zij klanten blij kan maken.

Uit dit blog heb ik een aantal CX-lessen gedestilleerd. Nieuwsgierig? Lees ze hier!

Wanneer je als klant een groot aantal tickets boekt, ben je waarschijnlijk een B2B-klant. Maar ik was dat in dit geval niet. Toch wil je je in zo’n geval een beetje speciaal voelen. Ik boek 13 tickets! Dat moet toch een mooie deal zijn voor het bedrijf? Beter dan 1 vliegticket, toch?!
Ik voelde niets bij deze hele transactie. Het was moeilijk, procesgericht en ik heb zelfs onduidelijkheid. Want, heb ik de tickets nu wel of niet?! Er is geen portal waar ik kan zien of mijn boeking is gelukt.

Als ik naar dit proces kijk met mijn CX-bril op, heb ik vier ideeën hoe dit te verbeteren:

  1. Stap in de schoenen van je klant.
    Probeer eens zelf een groepsticket te boeken. Kijk hoe lang het duurt voor je een offerte krijgt. Ervaar de wachttijd aan de telefoon. Print de offerte en het contract eens uit. Kijk hoe lelijk het eruit ziet. Zoek de verschillen tussen wat er in het contract en in de e-mail staat.
  2. Maak een shortlist van eenvoudige verbeteringen en laat een dedicated team dit oppakken.
    Vooral het contract en de communicatie. Voeg het ‘warme klantgevoel’ toe. Geef mij, de klant, het gevoel dat je blij bent met deze deal van 13 tickets. En kijk waar je onduidelijkheden kunt wegnemen en duidelijkheid kunt toevoegen.
  3. Align met andere processen die klanten kennen.
    Stem af op het gemak van individuele processen, vooral als het gaat om het boeken van een individueel ticket. Stem ook de voorwaarden af. Waarom heb ik als particulier meer flexibiliteit als een klant die 13 tickets heeft geboekt? Align en design de toekomst. Denk aan de digitale kanalen, zeker als je problemen hebt met wachttijden in je klantcontactcenter.
  4. Deel in de organisatie, als het gaat om klantgerichte verandering.
    Ik zou dit soort voorbeelden delen in de organisatie. Bij het team van Groepstickets zijn deze contracten en werkwijzen de norm. Zo werken mensen al jaren. Ze hebben ‘The Curse of Knowledge’. Maar als je een klant bent, zoals ik, die hier helemaal nieuw in is, voel je je gevangen in het interne jargon en de processen. Het delen van de behoefte aan verandering en vragen blijven stellen over de dagelijkse routines, is dus nodig voor het vormgeven van een succesvolle toekomst als het gaat om het veranderen van de cultuur.

Het gaat hier echt om procesverbetering, maar dan vanuit de lens van de klant. Dus niet alleen Business Process Redesign, maar echt in mijn schoenen (die van jouw ideale klant) stappen en me helpen. Customer Journey mapping is de perfecte manier om dit te doen. Wist je dat mijn collega Barbara van Duin een geweldige cursus heeft, om dit te leren. Ik heb de cursus zelf gevolgd en raad het aan.

Ik hoop dat alles in orde komt met de tickets en dat mijn vriendinnen, dochter en moeder op 20 mei naar Bologna vliegen! Tijd om La Dolce Vita te ervaren. En dan is de ervaring met de groepsticketboeking vast helemaal vergeten.

Wil je zeker weten dat je geen CX-lessen meer mist? Schrijf je dan in voor mijn maandelijkse CX Greetz, waarin ik veel CX-ervaringen, -inspiratie en -lessen met je deel.

Ik word 50 dit jaar. Dan komt de vraag. Hoe wil je dit vieren? Ik loop dit jaar 1000 kilometer naar Rome en vier dat op 17 mei op het Sint-Pietersplein met mijn man. Maar er zat ook een stemmetje in mijn hoofd, dat ik dit heel graag met mijn vriendinnen wil vieren. Eens echt iets heel geks. Extravagants. Dus… Ik heb al mijn vriendinnen, mijn dochter en moeder uitgenodigd voor een weekend Italië. Ik heb een geweldig mooie villa boven Verona gehuurd en ook lekker eten, drinken en een fietstocht door de glooiende heuvels geregeld.

Nu wilde ik geen reisbureau zijn, dus vroeg ik aan alle dames om zelf het ticket te betalen (en regelen). Alleen bleek al snel dat de prijzen nogal verschilden. De ene vriendin kreeg 221 euro te zien en de andere 271. Om geen scheve gezichten te krijgen, bood ik aan om een groepsticket te regelen.

Dus ik op zaterdagochtend naar de website en daar ging ik door een aantal velden heen. Waar wil je heen, hoe laat, met hoeveel personen, etcetera etcetera. Toen ik na het laatste veld op ‘Enter’ drukte, werd me beloofd dat ik binnen een dag een offerte zou krijgen.

Je voelt het al aan. Ik kreeg niks. En ik voelde de angst, dat door vertraging op deze lijn, de tickets alleen maar duurder zouden worden. Dus ik ging bellen, maar ik kwam er niet door. Dus afwachten maar.

Na vier dagen kwam de offerte. En wat voor een offerte. Vier keuzes, terwijl ik heel duidelijk aangegeven had wat ik wilde. 13 tickets en op hele concrete tijden naar en van Bologna. Binnen 10 minuten reageerde ik terug met wat ik wilde en toen kreeg ik een soort van contract.

Eentje waarvoor je echt op de Ticketacademie moet hebben gezeten. Ik vermoed ook dat dit nog uit een AS400 systeem komt, als ik naar het lettertype kijk. Maar goed. Vooral veel aandacht voor de annuleringsvoorwaarden, voorwaarden en data. Alles in tekst. Vier pagina’s vol.

Ook staat er wanneer ik een passagierslijst moet aanleveren. Nu is dat fijn, die duidelijkheid. Maar wat moet er in een passagierslijst staan? Alleen namen, of ook geboortedata? Of ook identiteitsbewijs nummers? Ik heb online gezocht naar wat er in deze lijst moet staan, maar dit is niet te vinden. Wat een onduidelijkheid…  Vooral omdat het zo afwijkt van hoe ik een individueel ticket boek. Gewoon, lekker online, heel duidelijk en wat blijkt. Ook nog voor een veel beter tarief.

Bij het akkoord gaan, loop ik tegen een tegenstrijdigheid aan. In het contract staat dat ik deze moet tekenen en e-mailen. Maar in de begeleidende e-mail staat, dat de betaling de reservering bevestigt. Dus dat mailen niet hoeft. Ach, voor de zekerheid teken, scan en bevestig ik. Better safe than sorry. En dan ga ik de eerste betaling doen. Ik moet bij de betaling “Tigre” plus het contractnummer vermelden. Maar moet ik daar nu wel of niet de ‘A’ toevoegen die in de brief staat? Of ook het ‘1/1’ dat er achter staat. O help. Ik heb betaald en op hoop van zegen dat dit goed gaat.

Dus tja, ik snap de toegevoegde waarde van deze groepsboekingsoptie niet. Misschien als je een evenementenbureau bent en zelf dit soort software hebt. Maar ik voel me als individu echt verloren. Ik heb straks 13 tickets, maar ben afhankelijk van een e-mailadres, waarvan je maar moet hopen dat ze reageren. En een afdeling die ik tot nu toe telefonisch nog niet bereikt heb.

Gelukkig is het KLM en vertrouw ik erop, dat dit allemaal goed komt. Het is toch de grote blauwe vogel. Wat me doet denken aan de slogan van die andere organisatie die ik met blauw associeer. Leuker kunnen we het niet maken, welk makkelijker. Nou, daar zouden ze hier ook eens naar moeten kijken!

Uit dit blog heb ik een aantal CX-lessen gedestilleerd. Nieuwsgierig? Lees ze hier!

In mijn kinderjaren waren Bassie en Adriaan mijn helden op de Nederlandse televisie. Met natuurlijk de clown en acrobaat als hoofdrolspelers, maar ook met glansrollen voor de baron, B2 en Vlugge Japie. B2 was de halfdove boef, die of Oost-Indisch doof was, of een gehoorprobleem had. Zijn gevleugelde uitspraak was: “Watzeggie?”, als hij weer eens iets niet verstond. En ik heb de afgelopen weken vaak aan hem gedacht. Want meerdere malen zei ik vertwijfeld “Watzeggie?” tegen mensen van de klantenservice.

Als ik ze aan de lijn had, werd er óf gemompeld, óf te snel gesproken. Of ik had iemand uit Limburg of Twente aan de telefoon. Die accenten vind ik prachtig. Maar als het accent de overhand heeft en ik de technische informatie die ik nodig heb niet versta, is de pret van het accent wel weg.

Laat ik maar direct to the point komen. Verstaanbaarheid is de basis, het fundament, het beginsel van een goed telefoongesprek. Je moet kunnen begrijpen en verstaan wat die persoon zegt. Dat ik als klant aan de andere kant van de lijn – en in mijn geval met een goed werkend gehoororgaan – snap wat iemand zegt. En dan heb ik het niet over ingewikkeld taalgebruik, jargon of de inhoud. Nee, gewoon verstaanbaar Nederlands praten. Of Engels.

Want laten we heel eerlijk zijn. Heb je wel eens een Engelstalig callcenter gebeld, waarbij je werd doorverbonden met iemand in India? Ik weet niet hoe jij zo’n gesprek ervaart, maar ik heb vaak de grootste moeite om chocola te maken van wat er wordt gezegd. Het klinkt zangerig en verrukkelijk.

Maar als ik het daardoor niet kan verstaan?! Dan heb je in mijn optiek toch gefaald. Ik bel daarna dan nog maar een keer, in de hoop dat ik deze keer iemand anders aan de lijn krijg. Iemand die wel articuleert en beter algemeen beschaafd Engels spreekt (als dat bestaat). Dat zijn dan dus twee telefoontjes, in plaats van één en je bent onnodig meer tijd kwijt. Niet goed voor de KPI’s en zeker niet voor mij als klant.

Het is een heikel onderwerp. Want verwerp ik mensen met een accent of een dialect? Zeker niet. Maar het is wel belangrijk dat je verstaanbaar en te begrijpen bent. Zeker als je aan de telefoon zit en dat jouw professie is. Klantenservice is een vak. De basis ervan is toch wel een stem die ik kan volgen. Dus. Vraag aan klanten of ze je medewerkers goed verstaan. Luister gesprekken terug en kijk goed naar signalen uit klantfeedback. Slechte verstaanbaarheid is vaker aan de orde dan je denkt en je wil toch geen klanten, die zich uiten als de Baron. Die gek werd van B2 en steeds maar riep: “Drommels, drommels, drommels!”

 

Dit blog werd geschreven voor CustomerFirst en gepubliceerd op 7 oktober 2020

Geen blog meer missen? Schrijf je in voor mijn maandelijkse CX Greetz!

Het is een beroemd en prachtig boek: Liefde in tijden van cholera, van Gabriel García Márquez. Nu zou ik ook een intrigerend boek kunnen schrijven: Liefde in tijden van corona. Net even anders, maar met een spannend plot, de nodige ellende en een gelukkig eind.

Nu is er beperkte ruimte voor deze column, dus hou ik het kort en krachtig. Wij gingen trouwen. 15 mei 2020 was ons plan. En toen brak deze pandemie uit. Alles werd anders. Moet je dan wel trouwen? Een groots feest geven kon niet. Maar waarom wilden wij ook alweer trouwen? Juist, de essentie kwam boven. Liefde, onze mama’s en kinderen erbij en alles goed geregeld hebben voor elkaar. Wij wilden dus trouwen. Niet met een flitshuwelijk aan een balie. Anders hadden we daar wel voor gekozen. Nee, met een ceremonie en het liefst in het stadhuis van Utrecht. Natuurlijk in een klein gezelschap mét alle anderhalvemeterregels die erbij horen. We wilden een lichtpuntje, juist in tijden van corona. Helaas hadden we de pech dat de gemeente Utrecht bedacht had dat alle huwelijken óf een flitshuwelijk, óf een huwelijk met maximaal zes personen moesten zijn. De moed zakte me in de schoenen. De stoom kwam uit mijn oren, ik heb zelfs ergens ‘beleidssnurker’ geroepen. Sorry! (Dit verhaal loopt écht goed af, wacht maar af.)

Ik liet me niet afschepen. Niet door beleid, niet door zelfbedachte regeltjes. Bellen, twitteren en afwachten… Niet mijn sterkste kant. Misschien kwam er goed nieuws tijdens de persconferentie. Helaas. Ons lot lag in de handen van de gemeente. En daar troffen we Anita en Kitty (en vast andere collega’s waar ik geen weet van heb). Zij gingen op zoek naar wat wél kon, lieten zien te willen helpen. Lieten ons niet in de kou staan, pakten door. En regelden het! Wij konden trouwen in het stadhuis, nadat het ruim twee maanden dicht was geweest. De oude raadszaal werd geschikt gemaakt voor het ‘nieuwe normaal’. Met een plexiglasplaat voor de getuigen bij het ondertekenen en stoelen op anderhalve meter afstand. Ze regelden zelfs een livestream. Zodat iedereen die er niet bij kon zijn, toch kon meebeleven. Onze ceremonie was intiem, veel magischer dan we gehoopt hadden. De zon scheen: ik verdenk de gemeente Utrecht ervan dat ze dit ook geregeld hebben. De beiaardier van de Dom speelde Dancing Queen voor ons. Ik kan het nog steeds niet geloven. Het kon dus wél. Dank ladies van de gemeente Utrecht. Jullie zijn mijn helden als het gaat om liefde in tijden van corona.

 

Dit blog werd geschreven voor CustomerFirst en gepubliceerd op 1 juli 2020

Geen blog meer missen? Schrijf je in voor mijn maandelijkse CX Greetz!

Emotions you really need to recognize when interacting with customers and employees. For all in in customer experience, marketing, sales and operations.

The last couple of days my feelings are deeper than a month ago. I feel sad when I see awful images on ICU’s and when I hear stories of loss. I feel disgust of companies that just keep sending their stupid sales newsletters through email, like nothing is going on. I experienced fear while my fiance had corona. I experienced anger seeing people that were just out in the streets, pretending the world was still normal and they could go to the beach or the park, putting lives in danger. But also, I experience joy while watching funny video’s, that I receive through WhatsApp. I felt relieved my fiance recovered from corona. I felt surprised when receiving a thoughtful handwritten card with caring words in my mailbox.

Somehow, my emotions are deeper. Are more on the surface and are more intense. Which actually not only happens in my emotional world. It also happens also in yours, your family, community, actually in the world of most humans that are now affected by corona. This requires that we, Customer Experience Professionals, people working in marketing, sales and operations, need to be aware of the intensity of emotions of our employees and customers.

We definitely need to recognize and learn how to deal with emotions to help our customers and employees in the best way.

To help you out to understand emotions and the range of emotions, I share the knowledge by Professor Robert Plutchick and his wheel of emotions. If you understand this, please use it in scripts, customer journeys, emails, campaigns, conversations, and probably many more situations. So, here we go….

The basics:

Plutchik considers there are eight primary emotions; anger, fear, sadness, disgust, surprise, anticipaation, trust and joy. Plutchik argues for the primacy of these emotions by showing each to be the trigger of behaviour with high survival value, such as the way fear inspires the fight or flight response (info wikipedia).

How are the eight emotions related:

As you can see in the emotion wheel, each primary emotion has an opposite; joy is the opposite of sadness, trust is the opposite of distrust, fear the opposite of anger, surprise is the opposite of anticipation

The emotions in between the eight basic emotions, are the combined emotions. So disgust plus anger, gives the emotion contempt. Or fear plus surprise, gives awe. As emotions are complex, this way of looking at emotions helps to understand where these emotions come from.

The intensity of emotions:

The emotions I feel in these times of corona, feel deeper, like they are more intense. That is what Plutchik visualizes by the brightness of the colors in the wheel. The deeper the color, the more intense the motion is felt. When looking in the yellow column, the lightest emotion is serenity, more deeper is joy and the emotion in the most intense way is ecstasy.

Plutchik’s wheel of emotions provides a perfect framework for understanding emotions

Now what?

It is important for all of us, to dive deeper in emotions of our customers and employees. To understand what the emotions are they are experiencing. Because these emotions need to be taken seriously. As I learned on a mindfulness course, you can compare not taking your emotions seriously, like pushing a cork underwater deeper and deeper. In the end it will pop out faster than ever before. Remember my example of the company that just keeps sending me sales-oriented newsletters, that are in my view, not appropriate right now. I canceled their newsletter. As I explained the reason for my un-subscription, they reacted; “thank you so much. We value your opinion” Which I know for certain is a standardized email, so they are not listening at all. Now I am really done with them, since I will remember this for a long time.

Three suggestions how to apply the knowledge of emotions:

1. In customer contact – Acknowledge emotions when you have conversations with customers. Or train your staff to acknowledge emotions. It is proven, that the more you ignore the more red/purple emotions, the more they will intensify. This also means that in these uncertain times, customer contact with regards to health, money and other uncertain topics, will take more time. So take that into account in average handle times.

2. In customer / employee communication – Examine what your customer or employee is feeling and experiencing right know. Describe and acknowledge these situations and emotions, so people will read/watch on. Make sure that when you show video’s, that the person in the video, is honest and also shows emotion. A best practice, is the video of Arne Sorenson CEO of Marriott, who explains the impact of covid-19 on Marriott for the associates.

3. In Customer journey mapping sessions – Too often I see that Happy, Neutral and Unhappy are used to map emotions. You just read there are many more emotions and it will help you to diversify the emotions of customers. What are they really feeling right now and also, how do you want them to feel in the To-Be journey. Use the wheel in your design thinking processes. This more detailed wheel with described emotions might come in handy. It shows the diversity of emotions. Praise given to Danny Peters that uses this wheel in his customer journey mapping teaching sessions.

I hope this knowledge helps you to understand your customers and employees emotions better. Maybe even the emotions of yourself and the people close to you. Our emotions have deepened, maybe we even feel different emotions. So it is now even more important to be aware and pay the right attention.

Let’s get active; share your thoughts in the comments.

Was this article useful? Please let me know. And even more important, how could you apply or have your applied this knowledge? Please share in the comments. Let’s grow our understanding of emotions and the impact on our CX work even more. Thank you and since it is important for all of us, a little personal note; stay safe.

 

Nienke Bloem CCXP CSP is an expert in Customer Experience, both as Keynote Speaker, teacher of the 2 day CX Masterclass to prepare you for the CCXP exam and she is co-founder of The Customer Experience Game. Do you want to read her blogs or learn more about her? Visit her website or subscribe to her monthly CX Greetz.

Feel free to comment on this blog and share it in your community!

Ok, het is eind januari als je deze column leest. Alleen schrijf ik het, nu we nét het jaar zijn begonnen. En traditioneel denken we dan collectief na over onze goede voornemens.

Ik zou geen CX-expert zijn, als ik die voornemens niet aan klanten zou koppelen. Daarom geef ik je een mooi overzicht van 20 Goede Klantvoornemens. Hopelijk zijn ze in jouw organisatie al volkomen normaal. Laten we dat eens checken.

  1. Wij gebruiken geen kleine lettertjes, die we eigenlijk niet goed kunnen uitleggen.
  2. No-reply e-mailadressen doen we niet aan. Want het is toch raar dat wij als organisatie wel tegen een klant mogen praten, maar dat deze niets mag terugzeggen.
  3. Onze enquêtes zijn kort en krachtig en zien er tof uit.
  4. Vult een klant een enquête in, dan doen we er ook iets mee. We verbeteren onze dienstverlening en koppelen terug wat we hebben gedaan.
  5. Wij reageren op reviews die de klant achterlaat.
  6. Wij vinden de klant leuk en dat ervaart deze in al ons klantcontact.
  7. Als we beloven een klant terug te bellen, dan doen we dat ook.
  8. Natuurlijk hoeft de klant zijn of haar verhaal nooit te herhalen, wij gebruiken ons CRM-systeem zodanig dat alle collega’s weten wat er besproken is.
  9. Komt onze klant er digitaal niet uit, dan bieden we een alternatief.
  10. Wij bedanken de klant, omdat deze al jarenlang klant is. Als nieuwe klanten een leuk aanbod krijgen, dan krijgen onze gewaardeerde klanten dat aanbod natuurlijk ook.
  11. Wij verstoppen ons telefoonnummer niet op onze website.
  12. Ons management draait regelmatig mee aan de ‘voorkant’, zodat ook zij van onze klanten mogen genieten.
  13. We sturen onze klanten misschien dit jaar wel een kaartje. Met hun verjaardag, of gewoon omdat we dat leuk vinden.
  14. Bij ons staat een klant nooit lang in de wacht, ook niet als we de Belastingdienst zijn.
  15. Wij gebruiken geen irritante wachtmuziek.
  16. Gaat er iets mis, dan zeggen we welgemeend ‘sorry’ en lossen we het op.
  17. Wij geven nooit een andere organisatie de schuld als iets misgaat, maar nemen zelf de regie.
  18. Onze brieven zijn in begrijpelijke taal geschreven.
  19. Wij vragen nooit om negens en tienen voor onze dienstverlening, maar zijn oprecht nieuwsgierig naar iedere klantervaring.
  20. Natuurlijk is ons contactcenter ook ’s avonds en/of in het weekend open, als onze klant daar behoefte aan heeft.

Staan er punten in deze lijst die je nog niet voor klanten doet? Besluit dan om het vanaf vandaag anders te gaan doen. Aan de slag. Happy 2020!

 

Dit blog werd geschreven voor CustomerFirst en gepubliceerd op 29 januari 2020

Geen blog meer missen? Schrijf je dan in voor mijn maandelijkse CX Greetz!

Daar had ik er weer eentje te pakken. Zo’n bevestigingsbrief van een dienst die ik afnam. In de corporate terminologie zou ik dit een procesbrief noemen – zo’n brief die het systeem uit zichzelf uitpoept, omdat een klant iets heeft besteld, gewijzigd of opgezegd.

Natuurlijk is het van belang dat deze brieven er geautomatiseerd uitkomen. Want het is niet meer helemaal van nu, dat er een ruimte vol typistes zit. Die dit soort brieven op maat typen, op basis van elk klantding dat voorbijkomt. Maar waarom zijn deze systeembrieven toch zo niet van nu? Zo afstandelijk? En waarom gebruiken ze referenties, waar ik met mijn pet niet bij kan? Wie heeft die bedacht? K-532-Zleven. Of 54352-trxxx. Het zal wel te maken hebben met mijn klantnummer, adres of geboortedatum. Of is het een vergelijkbaar ingewikkeld en ingenieus systeem als de kentekens van auto’s? Iemand verzon een reeks, die raakte op en dus werd er een nieuwe reeks geïntroduceerd. Zoiets.

Maar ik dwaal af. Zelf ben ik verantwoordelijk geweest voor klantcommunicatie. Ik weet hoe moeilijk het is om deze procesbrieven te wijzigen. Het is gewoon een enorme rotklus. Zo’n klus waar eigenlijk niemand zijn vingers aan wil branden. Want het behelst nogal wat. Het start met de vraag: gebruiken we ‘je’ of ‘jij’ en eindigt met ‘welke brief wordt wanneer verstuurd’ en ‘waar gaat een mogelijk antwoord heen’? En welke woorden moet je gebruiken? Woorden die de klant wel moet kunnen begrijpen. B1, Jip en Janneke. Ach, ach, keuzes, keuzes…

Echt, niemand staat te springen om deze klus op het gebied van klantcommunicatie uit te voeren. En toch… als de kraan lekt moet je die maken (of laten maken) en daarna dweilen. Dáárover wil ik mijn punt maken. Over dat dweilen. Dat gaat het beste als de kraan gerepareerd is. Anders wordt het zo’n zooitje. Dus dat er vanaf vandaag alleen maar brieven en e-mails uitgaan die de juiste boodschap brengen aan de juiste ontvanger, in de juiste taal en op het juiste moment. En dan? Dan is het tijd om te gaan dweilen: je gaat de procescommunicatie aanpakken. Dat megaproject. Trek daar maar twee jaar voor uit. Minimaal zou ik zeggen.

Het meest nare is dat je hier weinig eervolle vermeldingen voor krijgt. Want zodra je klaar bent, is de eerste brief alweer verouderd. Of heeft het bedrijf een nieuwe naam. Of een nieuwe tone-of-voice. Of een nieuw logo. Of een nieuwe directeur. Want tja, al die brieven moeten wel de juiste handtekening hebben… Je zou er moedeloos van worden.

 

Dit blog werd geschreven voor CustomerFirst en gepubliceerd op 13 november 2019.

Geen blog meer missen? Schrijf je dan in voor mijn maandelijkse CX Greetz!

Wat vind jij? Een ja of een nee? Ik ben benieuwd. Maar voordat ik mijn opinie in de rondte strooi, neem ik je mee in een experiment.

Stel. Je wordt wakker en bent vrolijk. Je springt fris en fruitig uit je bed. Want je hebt er zin in. Je gaat vol passie aan de slag. Je loopt de keuken van de McDonalds in, groet je collega’s en start (na je handen te hebben gewassen; natuurlijk!) met een bestelling van een BigMac. Wat doe je?

  1. Je hebt dit al zo vaak gedaan, dat je niet meer naar het plaatje van deze hamburger hoeft te kijken. Maar je weet precies hoe de opbouw is. Broodje, saus, sla, tomaat, augurk, twee hamburgers, een plakje kaas en nog meer saus (voor de echte kenners, ik hoop dat ik het goed heb). Dus je bouwt de hamburger zoals die hoort, stopt hem in het doosje en hopsa; klaar om gegeten te worden.

Of

  1. Vandaag ga je out of the box. Je hebt iets gehoord van je manager over autonomie en je gaat deze hamburger nóg lekkerder maken. Beetje meer saus, beetje minder vlees. Want ja, dat is niet goed voor het milieu. Misschien is drie plakjes tomaat wel een goed idee. Gewoon even jouw passie erin en klaar is Klara. Hamburger in het doosje en hopsa; klaar om gegeten te worden.

Wat doe je: 1 of 2? Ik hoop scenario 1, want dat is precies wat de klant verwacht. Hopelijk wordt de hamburger met een grote glimlach aan de klant overhandigd en is het ook qua customer service op orde.

Want dat is waar de klant centraal over gaat. Over dat de klant een product of dienst in een bepaalde mate van consistentie verwacht en krijgt. Dat vergt kaders. Waar moet die consistentie voor jouw bedrijf aan voldoen? Is dit een bepaalde snelheid, kwaliteit, tone-of-voice, of opbouw van de hamburger? Ja, natuurlijk kun je net dat beetje meer geven, qua service of een extraatje. Maar de basis is die hamburger, dat product.

Dus nee. De klant centraal is niet van ons allemaal. Het fundament van de klant centraal is van die personen die het fundament ontwerpen. Dat kan het customer experience team zijn. Of bijvoorbeeld marketing, of het klantcontactcenter. Zij zetten kaders op waar je je aan kan en wil houden. En als je dan net dat beetje extra weet te geven als medewerker… Die glimlach. Die service. Die briljante BigMac. Dat echte klantcontact. Dan heb je het gemaakt. En staat de klant centraal. Daar mag je dan hartstikke trots op zijn.

 

Dit blog werd geschreven voor CustomerFirst en gepubliceerd op 16 oktober 2019

Geen blog meer missen? Schrijf je dan in voor mijn maandelijkse CX Greetz!